Dubbele nationaliteit zou immers dubbele loyaliteit impliceren, aldus de PVV. De beie staatssecretarissen wordt verweten dat zij zodanig hangen aan hun oorspronkelijke nationaliteit, dat zij onverminderd loyaal zijn aan hun land en cultuur van oorsprong. En daar zit ‘em voor Wilders de crux, want de oorspronkelijke cultuur is een islamitische cultuur en daar schijnt hij als de dood voor te zijn.

Angst voor de Islam, daar wil ik het niet over hebben, wel over dubbele loyaliteit. Laten we het eens wat dichter bij onszelf houden. Stel, je zit als afgevaardigde van de or van jouw organisatie in de cor, hoe zit het dan met je loyaliteit? Kun je aan twee ‘partijen’ loyaal zijn?
Zolang ze geen tegenstrijdige belangen hebben, is er geen vuiltje aan de lucht. Maar wat als je als cor-lid moet adviseren over een forse reorganisatie die jouw eigen organisatie voornamelijk betreft? Wat verwacht de achterban van je? Moet je in de cor alleen de belangen van je eigen organisatie behartigen of moet je juist een bredere kijk op de wereld hebben en je vooral als cor-lid gedragen? Met andere woorden ben je loyaal aan je eigen organisatie of ben je loyaal aan het concern?

Uit mijn eigen or-verleden herinner ik me nog dat we eens advies moesten uitbrengen over het opheffen van de afdeling waar ik zelf werkte. Was ik voor of tegen? Waar lag mijn loyaliteit? Ik vond het op dat moment niet kies om daar als or-lid een uitspraak over te doen. Het kwam te dicht bij mezelf.

Eerlijk gezegd verwacht ik niet dat onze staatssecretarissen in dergelijke dilemma’s terecht zullen komen, maar mocht het ooit zover komen, dan vertrouw ik erop dat zij wijs met hun dubbele loyaliteit zullen omgaan.