Want dat is wat er nodig is in tijden van crisis. Nieuw gedachtegoed dat ogenschijnlijk uit het niets lijkt te komen, dat hopelijk meer is dan ‘een reactie op’ en vooral iemand die in staat is om ons weer mee te nemen. Een nieuw verhaal om te vertellen, dat ons een vergezicht schetst waar we naar op weg willen gaan.
Obama, inderdaad.

Nu is inspiratie niet iets heel erg simpels. Niet iedereen tovert even een onsje inspiratie uit zijn of haar hoed. De meesten van ons zijn gewend te volgen. Wij doen wat anderen ook doen en meestal gaat dat goed.

Toch is mijn stelling dat het weer tijd is om onszelf en daarmee elkaar te inspireren. Zeker als medezeggenschappers. Mijn stelling is dat het niet de tijd is om met oude wijn in nieuwe zakken te komen (Obama?), maar dat het tijd is voor echt iets nieuws. Hebben we het dan over een grootste revolutie? Natuurlijk niet. Wat dan wel? We zien allemaal de ontslagrondes en kostenbesparingen alweer aangekondigd worden.

Als we nu eens beginnen om de standaardoplossingen niet altijd meer als de standaard, als vanzelfsprekend te zien. De kracht van Obama is dat hij andere waarden vertegenwoordigt dan zijn voorgangers. En vanuit die waarden een andere wereld schetst.

Als we als medezeggenschap dat voorbeeld eens gaan volgen en het gesprek weer eens over waarden willen laten gaan. Het zal niet per se een populair onderwerp zijn bij onze gesprekspartners, maar dat is te verwachten. Verandering roept weerstand op. De hang naar oude recepten verdwijnt niet een, twee drie. Maar daar moeten we ons niet te veel van aantrekken.

Yes we can.