Essent, Firan en Bosch zijn de drijvende krachten achter GROHW, een decentraal netwerk voor groene waterstof in Deventer. Essent wil meer potentiële afnemers over de streep trekken, om te kunnen investeren in een elektrolyser van 2,5 MW.
Zolang de oplopende recyclingpercentages eenvoudig worden gehaald, ontbreekt de noodzaak om grootschalig te innoveren. Veel autofabrikanten voldoen weliswaar contractueel aan de Europese eisen, maar nemen voorlopig een afwachtende houding aan. "Batterijen in elektrische voertuigen gaan langer mee dan verwacht. Er is volop schreddercapaciteit in Europa. De grootste toegevoegde waarde voor verwerking van onbruikbare batterijen zit momenteel in logistiek en transport", zegt Nivar Fuchs, managing director van de SK Tes-fabriek in Rotterdam.
Nieuwe landelijke veiligheidsregels voor grote batterijsystemen leiden tot discussie in de opslagsector. Uit het 'Wijzigingsbesluit energieopslagsystemen voor elektrische energie en opslag van energiedragers voor elektrische energie' blijkt namelijk dat voor lithium-ijzerfosfaatbatterijen (LFP) in sommige gevallen grotere veiligheidsafstanden gelden dan voor nikkel-mangaan-kobaltbatterijen (NMC). Terwijl LFP door experts wordt gezien als de veiligere technologie.
Het netwerk van VodafoneZiggo moet altijd blijven draaien. Als het stroomnet uitvalt, bij extreem weer, maar ook als het energieverbruik stijgt door het groeiende dataverkeer. Dat maakt de energietransitie allerminst eenvoudig. "Binnen de mogelijkheden zoek je eigenlijk altijd naar verbetering."
Het energielabel krijgt vanaf komende vrijdag een ander uiterlijk, met meer indicatoren voor inzicht in prestaties van het gebouw. Dit sorteert voor op 2030, als de onderliggende rekenmethode verandert. "De stap van BENG naar ZEB is groter dan die van EPC naar BENG."
Elektrolysebedrijf Power2X heeft een definitieve investeringsbeslissing (FID) genomen voor de bouw van de groene waterstoffabriek Djewels in Delfzijl. De elektrolyzer heeft en capaciteit van 20 MW en wordt direct gekoppeld aan de installaties van Nobian, dat in drie fabrieken op het chemiepark in Delfzijl producten als zout, chloor en natronloog en waterstof maakt.
Groene waterstof moet een belangrijke rol spelen in de energietransitie, maar rond elektrolyseprojecten ontstaat een discussie die tot nu toe onder de radar bleef. Uit vergunningaanvragen blijkt dat bedrijven in bepaalde situaties liever waterstof afblazen - venten - dan affakkelen. Tegelijk groeit de wetenschappelijke aandacht voor waterstof als indirect broeikasgas. Daarmee ontstaat een nieuw dilemma: wat gebeurt er wanneer klimaatdoelen, stikstofbeleid en veiligheidseisen elkaar beginnen tegen te werken?
Groene waterstof is in landen als Oman of Chili goedkoper te produceren dan in Europa. Toch moet Europa volgens Beau Broen, projectmanager Waterstof bij New Energy Coalition, volop blijven investeren in eigen productiecapaciteit. "Te afhankelijk worden van andere continenten is risicovol."
Elektrolyse blijft duurder dan verwacht. Om de gehoopte doorbraak in opschaling te krijgen, moet de kostprijs ervan omlaag. Dat lukt alleen als iedereen in de keten een grote stap gaat zetten. Welke focus hebben marktpartijen hierbij in de aanloop naar de World Hydrogen Summit die morgen begint?
Een warmtebatterij van magnetiet moet ziekenhuis Nij Smellinghe in Drachten helpen om in 2027 van het gas af te gaan. De techniek werd ontwikkeld door de Zwolse loodgieter Hans Wolters (70), die het systeem eerst twee jaar lang in zijn eigen schuur testte.
Hoewel waterstof het kleinste molecuul op aarde is, roept het grote emoties op. Voorstanders geloven er heilig in, critici wijzen op inefficiëntie en hoge productiekosten. Europa én Nederland zetten er vol op in tijdens de energietransitie, dus wat gaat waterstof precies voor ons betekenen? En hoe moet Europa zich opstellen, met het oog op de goedkope waterstoftechnologie uit China? ENTRA legt het voor aan Marcel Weeda, waterstofexpert bij onderzoeks- en kennisinstituut TNO.
Elektrolysers produceren waterstof uit duurzame elektriciteit en vormen daarmee een belangrijke schakel in de energietransitie. De productie van waterstof maakt het namelijk mogelijk om elektriciteit over langere periodes op te slaan. Elektrolysers zijn niet nieuw en worden al meer dan een eeuw toegepast. Maar hoe werken deze installaties eigenlijk en onder welke voorwaarden?
De veiligheidsafstanden die het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat voorstelt bij elektrische batterijen roepen veel vragen op, zo blijkt uit de reacties op een internetconsultatie.
De moeilijke opgave bij schaarse netcapaciteit: solidair blijven. Want waarom krijgen zij wel een aansluiting en wij niet? En ook: als wij na jarenlang op de wachtlijst te hebben gestaan eindelijk die felbegeerde aansluiting krijgen om onze verduurzamingsplannen uit te voeren, waarom zouden we ons dan nog druk maken om netcongestie die anderen raakt?
PaperFoam uit Barneveld ontwikkelt en produceert verpakkingen op basis van zetmeel en vezels, als alternatief voor plastic en piepschuim. Daarmee helpen ze klanten direct hun scope 3‑emissies te verlagen. En juist daar ligt voor PaperFoam de grootste milieu-impact. "Dat neemt niet weg dat we ook onze verantwoordelijkheid nemen om ons eigen productieproces te verduurzamen."
De Europese Commissie gaat de regelgeving rond groene waterstof herzien. De Commissie reageert hiermee op signalen uit de markt en op een recente noodkreet van vijf lidstaten, waaronder Nederland. Gevreesd wordt dat te strenge regels rond Renewable Fuels of Non-Biological Origin (RFNBO) - waaronder ook groene waterstof - Europa economisch op achterstand zal zetten.
Toen rond 2015 de eerste batterijcontainers op Nederlandse bodem verschenen, ging het nog vooral om experimenten. De energietransitie was nog betrekkelijk overzichtelijk en grote batterij-opslagsystemen moesten zich eerst maar eens bewijzen. Hoe anders is dat nu.
De energietransitie vraagt om innovaties zoals waterstofinstallaties, batterijsystemen en 'carbon capture and storage'. Maar juist bij dit soort nieuwe technologie ontbreekt vaak de schadehistorie waarop verzekeraars hun acceptatie baseren. Daardoor komen projecten soms moeilijk van de grond. Toch is verzekerbaarheid zelden de echte 'showstopper', zeggen Hanneke van Oss (Bluewater Energy Services en voorzitter van NARIM) en Carolien Sala (INSVER). Volgens hen ligt de sleutel vooral bij vroegtijdige samenwerking, kennisdeling en maatwerk.
Hoe maken we batterijen beter én zorgen we dat afgedankte exemplaren hoogwaardig worden gerecycled? Met de snelle groei van elektrisch vervoer wordt die vraag steeds urgenter voor beleidsmakers, fabrikanten en verwerkers in de EU. Voor de terugwinning van CRMs (Critical Raw Materials) zijn er drie routes: pyrometallurgie (smelten), hydrometallurgie (chemisch oplossen) en directe recycling. De variërende chemische samenstelling van batterijen maakt die opgave echter complex.
Waterstof lijkt veelbelovend voor duurzame energievoorziening in woonwijken. Maar in de praktijk is het nog niet rijp voor grootschalige toepassing. De technologie is kostbaar, complex en lastig in te passen binnen bestaande regelgeving. De echte winst zit voorlopig in elektrificatie en slimme energiesystemen, blijkt uit een proef van Hylife in Stad aan 't Haringvliet. Toch verwacht het bedrijf op de lange termijn nog wel kansen.